کرمانج

Gotinên bav u kalan

Agir berda konê xwe da zomê

Agirê kuçikê timî germ e dereng sar dibe

Agir pêkeve bîhna pîşo jê nayê

Agir xweş e lê xwelî jî jê çêdibe

Agir bi rihê yekî ketibû, yekê jî digo ez firîgê xwe li ber biqelînim

Adetên bav û bapîran, kerik xweştirin ji hêjîran

Afirê gamêşan bû warê qelse mêşan

Alîkî şîn e, alîkî dawete

An bike nelerize, an neke nelerize

Aqilê giran mû kere

Aqilê sivik barê giran

Ap biraziya, xal xwarziya ra dike

Arvanê salê bi salêra diçe

Aş çûye li pey çeq çeqê ketiye

Aş digere bi avê, law dike karê bavê

Aşê dîna bê av digere

Av ronahiye, ji avê metirse

Av nafetile ba di cîkî da nasekine

Av zane di bin wê da çi heye

Ava golan bê tevger e

Av di golande genî dibehi

Ava hêdî hêdî me ecêb jê dî

Ava xurtan serhevraz e

Avê bi xwe ji kanî esîla, ne ji mesîla

Ava bin kayê ye

Ava bîrê bi bîrê tehl e

Avabûna malan di destê jinên çê dane

Ava çeman xuş e xuş e koçer nabên dewê min tirş e

Ava xwestî nakeve hestî

Ava miriyan nerêje nava deriyan

Ava rijiyayî nayê berhev kirin

Avê ku da ser serî çi buhustek çi du buhust

Avahî nabe bê asas mirov bi rojî û limêj nabe xilas

Avbûna gundan ji berahiya riyan ve kivş e

Axa bi xulam e, xulam bi olam e

Axa bi deh gundên xwe ve bawer dike Keyxosrew e

Axa li kêfê ye xulam li ber zikrêye

Axê amîna namîne li ser zaliman

Axa ji xulam ra got , xulam ji se ra got, se jî ji dêliya xwe re got

Axa rêyan tev dizane lê rêya qenciyên gel nizane

Axa tep davêjin, defterên kevn vedikin

Awa awa latkî, awa awa tebabkî

Azadî firehiya cîhanê ye

Azadiyê bêhtir tiştek giran buha nîn e

Azaya bi tirs bila qet tunebe

Agir pêkeve bi xwe nahese